Hvernig á að athuga RS232 spennuna?

RS232 staðallinn var upphaflega þróaður af Electronics Industry Alliance (EIA), sem skilgreindi rafmagnseiginleika og líkamlega tengingarstaðla fyrir raðsamskipti milli Data Terminal Equipment (DTE) og Data Communication Equipment (DCE). Hvað varðar rafmagnseiginleika, nota hefðbundin RS232 tengi tvískauta merki á bilinu ± 3 til ± 15 volt, þar sem rökfræði "1" er venjulega táknuð með neikvæðri spennu og rökfræði "0" er táknuð með jákvæðri spennu.
Til að athuga spennu RS232 tengisins þarf eftirfarandi skref:
1. Öryggisundirbúningur:
Áður en prófun er hafin skaltu ganga úr skugga um að slökkt hafi verið á öllum tækjum sem tengd eru við RS232 tengið til að forðast skemmdir á búnaði eða líkamstjóni.
Gakktu úr skugga um að prófunarbúnaðurinn sem þú notar (svo sem margmælir) uppfylli kröfurnar til að mæla RS232 spennustig og sé í góðu ástandi.
2. Skoðun á líkamlegri tengingu:
Athugaðu hvort líkamleg tenging RS232 tengisins sé örugg, þar á meðal hvort pinnar á DB9 eða DB25 tengjunum séu heilir og óskemmdir.
Gakktu úr skugga um að rannsaka eða klemma prófunartækisins sé rétt tengdur við samsvarandi pinna RS232 tengisins til að forðast ónákvæm gögn af völdum slæmrar snertingar.
3. Statísk spennumæling:
Þegar margmælir er notaður til að stilla viðeigandi DC spennu mælisvið, ætti venjulega að velja svið yfir ± 20 volt til að tryggja nákvæmni.
Mældu aðgerðalausa spennu á merkjalínum RS232 tengisins, sem venjulega innihalda TX (senda), RX (móttaka), RTS (beiðni um að senda) og CTS (hreint að senda).
Skráðu spennugildi hverrar merkjalínu og berðu það saman við spennusviðið sem tilgreint er í RS232 staðlinum.
4. Kvik merkjafanga:
Í raunverulegu gagnaflutningsferlinu eru fagsveiflusjár eða tæki með rökgreiningaraðgerðum notuð til að fanga og greina merkibylgjuform.
Athugaðu hvort merkisbylgjuformið uppfyllir væntanlega spennusveiflu og athugaðu hvort yfirskot, undirskot eða önnur óeðlileg fyrirbæri séu til staðar.
5. Langtíma hlaupapróf:
Keyrðu tækið við venjulegar notkunaraðstæður í nokkurn tíma og fylgstu stöðugt með spennuafköstum RS232 tengisins.
Gætið að því hvort spennufall eða stöðugleiki minnki eftir langtíma notkun.
6. Niðurstöðugreining:
Ákvarðu hvort spenna RS232 tengisins sé eðlileg miðað við mælingarniðurstöðurnar. Ef spennan reynist vera utan eðlilegra marka gæti verið nauðsynlegt að stilla uppsetningu tækisins eða skipta um snúru.
Ef mæliniðurstöðurnar eru nálægt markagildinu skaltu íhuga hugsanleg áhrif umhverfisþátta (svo sem hitastig og rakastig) á frammistöðu búnaðar og framkvæma nauðsynlega kvörðun.
7. Bilanaleit og viðgerðir:
Ef vandamál uppgötvast skaltu skoða tæknihandbók tækisins eða hafa samband við framleiðandann til að fá frekari greiningu og leiðbeiningar um viðgerðir.
Þegar nauðsyn krefur skaltu skipta um skemmda íhluti eða gera við skemmdir á snúru til að tryggja að allir íhlutir uppfylli RS232 staðalkröfur.
Í stuttu máli má segja að athugun á spennu RS232 viðmótsins er margþætt ferli sem krefst þess að tæknifólk hafi ákveðna þekkingu á rafeindatækjum og geti notað prófunartæki rétt. Með ofangreindum skrefum er hægt að tryggja að samskiptaviðmótsspenna milli RS232 tækja standist staðla og tryggir þar með áreiðanlega gagnaflutning og eðlilega notkun tækjanna. Í hagnýtri notkun er einnig nauðsynlegt að huga að persónulegu öryggi og búnaði til að forðast óþarfa áhættu af völdum rangrar notkunar. Með þróun tækninnar, þó að nýir samskiptastaðlar haldi áfram að koma fram, gegnir RS232 enn mikilvægri stöðu í mörgum iðnaðarumhverfi. Þess vegna er enn ómissandi hluti af viðhaldsvinnu að ná tökum á kunnáttunni við að athuga RS232 spennu.